16-05-08

Boodschappen in Basel

In het Kunsthaus Baselland (Basel, Zwitserland) kan u nog tot 4 juni 2008 de expositie ‘Fair Enough' bezoeken.
Beeldend kunstenaar Dan Perjovschi (°1961, Boekarest, Roemenië) trekt met viltstift en notitieboek de wereld rond en laat zich inspireren door de plaatselijke actualiteit. Hij leest plaatselijke kranten, raadpleegt websites en pikt op wat er op dat ogenblik leeft. De prententieloze boodschappen en tekeningen die hij neerpent zijn vaak ironisch en politiek getint. Hij is kritisch en schuwt de controverse niet.
Als ondergrond voor zijn werk gebruikt hij wat de plaatselijke tentoonstellingsruimte hem aanbiedt. In Basel zijn dat muren en ramen. Perjovschi stelde reeds tentoon in Moskou en New York. Van 16 mei tot 1 juni 2008 kan u zijn werk zien op het Kunstenfestivaldesarts in Brussel. Place to be is dan het Wiels centrum voor Hedendaagse Kunst. (SN)



 

img3_thumbnaildscn1750_thumbnail         

 

 

Fair Enough', Dan Perjovschi, Kunsthaus Baselland, Basel, Zwiserland
‘All Over', Dan Perjovschi, Wiels centrum voor Hedendaagse Kunst, Brussel, België


15:49 Gepost door Student in Perjovschi | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sandra noben |  Facebook |

11-05-08

Media en gerecht: behoeders van de staat.

Het zwijgrecht van een journalist inzake bronvermelding, is een logisch gevolg van de persvrijheid. Persvrijheid is pas mogelijk als officieuze informatiebronnen vrijuit kunnen spreken tegen journalisten zonder het risico te lopen op sancties. Pas dan kan een journalist zijn rol als waakhond van de democratische maatschappij naar behoren uitvoeren en wantoestanden aanklagen die anders in de doofpot zouden belanden. Het belang van dit principe werd voor het eerst internationaal erkend in 1996 door het Europees Hof in Straatsburg tijdens het Goodwin-arrest. Dit arrest bepaalde dat het journalistieke bronnengeheim beschermd moet worden in het kader van de persvrijheid en enkel aan banden kan worden gelegd door het gerecht als er hogere maatschappelijke belangen op het spel staan. De bescherming van journalistieke bronnen valt onder artikel 10 van het Europese verdrag tot Bescherming van de rechten van de Mens.

Aangezien dit verdrag geen wettelijke bepalingen inhield, stonden in België journalisten en gerecht nog meermaals lijnrecht tegenover elkaar. In 2002 belandde José Masschelin van Het Laatste Nieuws enkele dagen in de cel omdat hij weigerde te onthullen wie hem het strafdossier van de pedofiel Joop Schafthuizen had gegeven. In dat zelfde jaar werden Douglas De Coninck en Marc Vandermeir veroordeeld tot het betalen van 25 per uur zo lang zij weigerden hun bronnen vrij te geven. Op basis van geheime NMBS-documenten schreven de twee journalisten van De Morgen de stijgende kosten van het nieuwe treinstation in Luik toe aan de excessieve persoonlijke uitgaven door architect Calatrava.  

De nood aan een wettelijke bepaling van het journalistieke zwijgrecht leidde in april 2005 uiteindelijk tot ‘de wet op de bronnenbescherming’. Waar voorheen de rechter de ‘hogere maatschappelijke belangen’ bepaalde, werden deze nu in de Belgische wet vastgelegd. De wet bepaalt dat een journalist de identiteit van zijn bronnen niet moet bekend maken, tenzij de fysieke integriteit van één of meerdere personen bedreigd wordt. De bescherming van het bronnengeheim is dus niet absoluut. Wanneer een journalist een tip krijgt in verband met een terroristische aanslag en dit publiceert, kan hij gedwongen worden zijn informatiebron vrij te geven. Nogal voor de hand liggend: welke normale mens zou deze morele plicht nu niet naleven? Belangrijker is dat door deze wet de journalist niet meer in eender welke situatie kan gedwongen worden zijn bronnen te verhullen. De uitzonderingen op het zwijgrecht zijn wettelijk bepaald: enkel wanneer er fysieke bedreiging heerst. En niet zoals Luc Lamine zou gewild hebben: ook bij bedreiging van persoonlijke integriteit.

Niet lang na de stemming van de wet, doken de eerste problemen op. Voor wie geldt de bescherming van het bronnengeheim? Wie is de journalist in tijde van internettelevisie, blogs en fotograferende gsm’s? Op 7 juni 2006 schrapte het Arbitragehof in een arrest de discriminatie tussen bezoldigde en onbezoldigde journalisten, zoals voorheen bepaald in de wet. Niet enkel bronnenbescherming voor de beroepsjournalist dus, maar ook voor de talrijke bloggers. Verder vinden sommige journalisten dat de wet nog teveel ruimte laat om het gerecht het bronnengeheim te laten misbruiken. “Als het voor hen belangrijk genoeg is, dan vinden ze wel een manier. In plaats van te vragen naar je bronnen, pent de onderzoeksrechter gewoon een aanhoudingsbevel neer voor betrokkenheid bij diefstal of bendevorming of zo.”, zegt Martin Koenen  -de toenmalige HUMO-journalist die in 1985 4 dagen in de cel zat wegens het niet willen vrij geven van zijn bronnen- in een interview met studente Yannick Guldentops.

Het gerechtelijk apparaat en de media staan voor een moeilijke evenwichtsoefening. Het gerecht blijft de media al te vaak zien als een vanzelfsprekend hulpmiddel in de gerechtelijke zoektocht naar de waarheid. De journalisten anderzijds blijven halsstarrig vasthouden aan hun zwijgrecht. Ze komen vaak lijnrecht tegenover te staan, maar dienen beide uiteindelijk toch hetzelfde doel: waken over de pijlers van de democratische staat.

Ilse Schoonackers

15:57 Gepost door Student in Bescherming van de bronnen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

“Ik maak intellectuele graffiti.”

decoration

De Roemeense kunstenaar Dan Perjovschi tekent in musea overal ter wereld muren en ramen vol met zijn cartooneske werk vol politieke en sociale satire. Zijn tekeningen met zwarte viltstift en krijt zijn lucide ironische observaties over zijn land, de wereld en de kunst. Vorig jaar nog was hij te gast in het Moma met de installatie What happened to us?

In Kunsthaus Baselland presenteert hij "Fair Enough". Voor dit project liet de kunstenaar zijn oog vallen op de karakteristieke ramen van het gebouw. Hij liet zich inspireren door de lokale en internationale actualiteit en creëerde op locatie nieuwe tekeningen en interpretaties van ouder werk.

Dan Perjovschi : Fair enough

Kunsthaus Baselland

St. Jakob-Str. 170
CH-4132 Muttenz / Basel

nog tot 04/06/08

01:03 Gepost door Student in Perjovschi | Permalink | Commentaren (0) | Tags: timothy anthonis |  Facebook |