29-04-08

Jelmen Haaze, de oplossing voor het Midden-Oosten?

In een Brussels bruin café bestelt hij nog een Orval, terwijl hij met oprechte glans in de ogen en jeugdig enthousiasme doorvertelt over zijn buitenlandse exploten. Het is soms zeer moeilijk om Jelmen Haaze te onderbreken. Hij lijkt soms een niet te stoppen sneltrein wanneer hij het heeft over de organisatie die hij heeft opgericht en die hem zo na aan het hart ligt. Een portret: 

Haaze werd in 1979 geboren in Gent en woont er sinds zijn prilste jeugd. Tijdens die vroege jaren tachtig gingen de gesprekken aan de keukentafel ten huize Haaze niet over koetjes en kalfjes, maar eerder over economie en sociaal overleg. Vader en moeder waren actief in de lokale politiek en kleine Jelmen kreeg de gedrevenheid van zijn ouders wellicht letterlijk met de paplepel ingegoten.
 

Na zijn studies Fysica en een opleiding internationale organisaties en globalisering volgde hij zijn vaders’ voetsporen en ging hij aan de slag bij de liberale vakbond. Daar kreeg hij in 2002 de mogelijkheid om in Israël een seminarie “Globalisation and international labor organisations” bij te wonen. Ondanks de moeilijke periode (maart 2002 was een woelige fase uit de Tweede Intifada) zaten er in de opleidingsruimte ook Israëlische Palestijnen en waren de andere deelnemers zeer uiteenlopende persoonlijkheden, zowel op het vlak van achtergrond, religie als overtuiging, en dat boeide Jelmen enorm. Deze mensen hadden ook één ding gemeen: ze waren er allen van overtuigd dat – ondanks alle verschillen – mensen op een vredelievende manier met elkaar zouden moeten kunnen communiceren en samenleven. Dat gegeven bracht hem op het idee om projecten rondom coëxistentie op te starten. En waarom niet starten waar hij zich op dat moment bevond, namelijk in het grensgebied tussen Israël en Palestina.
 

Met op de achtergrond het geluid van knallende raketten, werden er plannen gesmeed en contacten gelegd met de burgemeester van Gaza, de Israëlische en Palestijnse vakbond en andere min of meer invloedrijke figuren uit beide kampen. Om de projecten te institutionaliseren en een duurzame samenwerking te garanderen, werd de NGO Medacore opgericht, onder de vorm van een internationale vzw. De meest belangrijke pijler is de neutraliteit: er wordt geen partij gekozen en de dialoog moet open blijven.
 

Jelmen Haaze is een bezig baasje, en terwijl hij statuten schrijft voor zijn vzw, werkingsfondsen tracht te verwerven en strijdt voor solidariteit, is hij begonnen aan een extra opleiding journalistiek omdat hij geïnteresseerd is in de verschillende methodes om boodschappen wereldkundig te maken en de manier waarop een verhaal kan en mag verteld worden.We horen dus ongetwijfeld nog van hem. (SN)

13:43 Gepost door Student in Portret | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sandra noben |  Facebook |

17-04-08

Roeland Byl: een portret.

Roeland Byl (39) is sinds juli eindredacteur bij Trends. Hij heeft meteen een leidraad voor zijn redacteurs: "Ik zie te vaak een obsessie voor feiten. Ik wil meer aandacht voor het bredere verhaal: de bedrijfsleider die teleurgesteld is omdat zijn kinderen vechten om zijn bedrijf, dat wil ik lezen."

Byl werkt al 13 jaar als journalist, de laatste 10 jaar daarvan in dienst van Trends. Vorig jaar nog werd hij genomineerd voor de Citigroup Prijs voor Journalistiek Talent. Byl studeerde Germanistiek aan de UGent en Literatuurwetenschap aan de Freie Universität Berlin. Na een toevallige ontmoeting met een journalist, begint hij te schrijven voor de literaire pagina's van Het Nieuwsblad en De Standaard. Hij volgt een bijkomende opleiding Journalistiek aan het VLEKHO. "Maar het vak leer je uiteindelijk in de praktijk, die opleiding heeft mij weinig bijgebracht." Aanvankelijk heeft hij nog bijbaantjes, als studiemeester, als verkoper-per-telefoon,... Al snel stapt hij over op economische verslaggeving voor Trends. "Ik wou nog wel eens een boek lezen voor mijn plezier,"verklaart hij deze carrière-wissel. "En de economische wereld was voor mij een onbekend en fascinerend domein."

Hij specialiseert zich in sectoren als farmacie, chemie, media, sociale zaken, gezondheidszorg en biotechnologie. Na een kritisch artikel van zijn hand over Omega Pharma, kelderen de aandelen met 30%. Marc Coucke en KBC struikelen over elkaar om zijn vel te eisen, maar hij overleeft de storm. "Op zo'n moment is de morele steun van een drietal vrienden-sinds-jaren van onschatbare waarde." Zo zijn er wel meer artikelen waar Byl met tevredenheid aan terugdenkt. Zo is er het stuk rond Xeikon : het bedrijf stond te koop, een faillissement was nakend. In zijn artikel analyseert hij het verrottingsproces van het bedrijf en brengt de kandidaat-kopers in kaart. "Dit stuk gaf mij vooral voldoening omdat het zeer moeilijk tot stand kwam, de betrokkenen waren moeilijk tot praten te overhalen. Als het toch lukt, en het stuk mist dan ook nog zijn impact niet, voelt dat aan als een overwinning." Het bedrijf zal uiteindelijk in Belgische handen vallen. Of zijn artikel over de welvaartsval, over de lagere middenklasse die net alle premies misloopt en daardoor slechter af is dan bepaalde armere groepen. Dit fenomeen was voordien nauwelijks bekend. In 2005 publiceert hij met 3 Trends-collega's het boek "Red de welvaartsstaat", over de (on)betaalbaarheid van het Belgische socialezekerheidsstelsel. Hoge werkloosheid, vergrijzing, medische overconsumptie vormen evenzovele bedreigingen voor dit stelsel. Het boek analyseert en suggereert oplossingen: hogere activiteitsgraad, lagere lasten, zuiniger beleid.

Byl droomt ervan ooit in de voetsporen te treden van zijn favoriete auteur, Max Frisch, en een roman te publiceren. Hij houdt ook van koken. Momenteel heeft de Franse keuken zijn voorkeur. Gerechten die veel tijd vragen, heerlijk vindt hij het. (TA)

14:44 Gepost door Student in Portret | Permalink | Commentaren (0) | Tags: timothy anthonis |  Facebook |

03-04-08

Molenbeek

Verbeterde versie  

Downtown
Molenbeek: spaghettibandjes taboe,
boerka’s al lang niet meer.  

De nieuwe gewoonte bij de jonge moslima in downtownMolenbeek is het dragen van een boerka. In het Islamitische Saoedi-Arabië en de omringende golfstaten draagt een groot deel van de vrouwen een boerka. Naast een religieus symbool is de boerka er ook een statussymbool geworden, boerka betekend ook rijk. 

In downtownMolenbeek draagt Imane haar boerka omdat ze de ware Islam heeft ontdekt. Ze kreeg de kans om te studeren. Ze is meer niet ongeschoold zoals haar ouders en verdiept zich in de moeilijker Islamliteratuur. Imane wil de echte Islam beleven. Haar moeder, zussen en vriendinnen worden aangemaand om haar voorbeeld te volgen en ook gesluierd over straat te lopen. De moslima praat niet met personen die er een andere opinie op na houden. “ Het is gewoon zo”. Ze wil ook geen contact met mannen buiten haar man en haar familie om. Zo vrijwaart ze haar puurheid.  

Haar kinderen houdt ze dicht bij haar. Het beste voor haar kinderen is dat ze steeds bij haar blijven. Niemand begrijpt hen beter en kan ze meer liefde geven dan hun moeder.  

Imane woont in een verloederde buurt, huizen en gebouwen zien er verkommerd uit.  Zij en haar kinderen leven binnenshuis. De moslima stelt alles in het werk opdat haar man tevreden zou zijn.Haar appartement is kraaknet. Zijzelf is tot in de puntjes verzorgd, er is geen haartje niet meer te vinden op haar lichaam. Ze draagt ongelofelijk veel make-up, de meest frivole kleedjes, stiletto’s en probeert altijd vrolijk te zijn wanneer haar man naar huis komt.  

Wat je haar niet hoort vertellen is dat ze haar boerka of sluier ook draagt om haar man te plezieren ( lees in te spelen op de fantasieën van de man) en hem bij haar te houden. De (moslim)man in downtownMolenbeek vindt het fantastisch dat zijn vrouw haar lichaam alleen aan hem laat zien, zich volledig overgeeft aan hem en voor hem ook alle andere mannen negeert. Het streelt zijn ego. “Zij hoort zichzelf te verzorgen, een bad te nemen voor hij naar huis komt en lekker te ruiken”. Isabel Hoornaert                      

16:31 Gepost door Student in Mijn gemeente | Permalink | Commentaren (0) | Tags: isabel hoornaert |  Facebook |