29-04-08

Jelmen Haaze, de oplossing voor het Midden-Oosten?

In een Brussels bruin café bestelt hij nog een Orval, terwijl hij met oprechte glans in de ogen en jeugdig enthousiasme doorvertelt over zijn buitenlandse exploten. Het is soms zeer moeilijk om Jelmen Haaze te onderbreken. Hij lijkt soms een niet te stoppen sneltrein wanneer hij het heeft over de organisatie die hij heeft opgericht en die hem zo na aan het hart ligt. Een portret: 

Haaze werd in 1979 geboren in Gent en woont er sinds zijn prilste jeugd. Tijdens die vroege jaren tachtig gingen de gesprekken aan de keukentafel ten huize Haaze niet over koetjes en kalfjes, maar eerder over economie en sociaal overleg. Vader en moeder waren actief in de lokale politiek en kleine Jelmen kreeg de gedrevenheid van zijn ouders wellicht letterlijk met de paplepel ingegoten.
 

Na zijn studies Fysica en een opleiding internationale organisaties en globalisering volgde hij zijn vaders’ voetsporen en ging hij aan de slag bij de liberale vakbond. Daar kreeg hij in 2002 de mogelijkheid om in Israël een seminarie “Globalisation and international labor organisations” bij te wonen. Ondanks de moeilijke periode (maart 2002 was een woelige fase uit de Tweede Intifada) zaten er in de opleidingsruimte ook Israëlische Palestijnen en waren de andere deelnemers zeer uiteenlopende persoonlijkheden, zowel op het vlak van achtergrond, religie als overtuiging, en dat boeide Jelmen enorm. Deze mensen hadden ook één ding gemeen: ze waren er allen van overtuigd dat – ondanks alle verschillen – mensen op een vredelievende manier met elkaar zouden moeten kunnen communiceren en samenleven. Dat gegeven bracht hem op het idee om projecten rondom coëxistentie op te starten. En waarom niet starten waar hij zich op dat moment bevond, namelijk in het grensgebied tussen Israël en Palestina.
 

Met op de achtergrond het geluid van knallende raketten, werden er plannen gesmeed en contacten gelegd met de burgemeester van Gaza, de Israëlische en Palestijnse vakbond en andere min of meer invloedrijke figuren uit beide kampen. Om de projecten te institutionaliseren en een duurzame samenwerking te garanderen, werd de NGO Medacore opgericht, onder de vorm van een internationale vzw. De meest belangrijke pijler is de neutraliteit: er wordt geen partij gekozen en de dialoog moet open blijven.
 

Jelmen Haaze is een bezig baasje, en terwijl hij statuten schrijft voor zijn vzw, werkingsfondsen tracht te verwerven en strijdt voor solidariteit, is hij begonnen aan een extra opleiding journalistiek omdat hij geïnteresseerd is in de verschillende methodes om boodschappen wereldkundig te maken en de manier waarop een verhaal kan en mag verteld worden.We horen dus ongetwijfeld nog van hem. (SN)

13:43 Gepost door Student in Portret | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sandra noben |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.