08-01-08

Het geheim van Brussel

Geregeld organiseert de vereniging voor onderzoeksjournalistiek (VVOJ) debatcafés. De vraag waar nu over gedebatteerd wordt is “Produceren de duizend professionele journalisten in de Europese hoofdstad wel voldoende diepgravende, onthullende verhalen over de Europese Unie, de NAVO en andere internationale institituties?” Het debat, dat vlot gemodereerd word door Kristof Clerix van MO, krijgt van de meet af aan een duidelijke richting. “Er is hier een enorme machine op gang waarvoor wij niet geëquipeerd zijn”, zegt EU-correspondent Bernard Bulcke van dagblad De Standaard. Onder de 1000 journalisten die dagelijks Europa volgen zijn slechts vijf Vlaamse journalisten.  Verhalen zijn er anders wel genoeg “Vandaag is er 2,4 miljard euro verdeeld onder de lidstaten en de Belgische minister was er niet eens!” vervolgt hij. In Nederland is de situatie niet anders. Gert-Jan Dennekamp, verslaggever voor het NOS Journaal, stelt dat er slechts zo’n 20 Nederlandse journalisten in Brussel gestationeerd zijn. Die moeten bovendien ook nog de NAVO en België opvolgen. In Den Haag wemelt het van de journalisten.“Het is hier echter het Walhalla van de journalistiek!” roept ook hij uit. “In het informele circuit rond de EU Commissie zijn de geruchten duidelijk hoorbaar.” Het journalistiek voordeel van de EU is dat er veel tegenstrijdige belangen zijn. Daardoor is er bijna altijd iemand die wil spreken.

 “Lobby-watchdog” Erik Wesselius van het Amsterdamse Corporate Europe Observatory bevestigt dit, maar waarschuwt ook. “Vaak blijf je met een wrang gevoel achter, je weet niet in welk groot spel je meedraait, wie gebruikt je en waarom?” Ook stelt hij dat het een bijkomend probleem is om je verhaal gepubliceerd te krijgen. Soms moeten er “truckjes” toegepast worden. Zo rijken ze nu de “Worst Lobby Awards” uit. Bernard Bulcke zegt dat dit zelfs voor journalisten in dienstverband geen evidente zaak is. Zo wou hij een artikel over de Europese Conventie schrijven, maar kreeg amper ruimte. Pas toen hij de redactie er op wees dat aan de Afgaanse Conventie een paginagroot artikel gewijd was, verkreeg hij meer ruimte. Is er dan geen unique selling opportunity voor dergelijke artikels? Moeten we niet investeren in onderzoek? Vroeg moderator Kristof Clerix. “In België is het economisch draagvlak klein, maar we hebben wel de zelfde vaste kosten” antwoordt Bernard Bulcke. “Bovendien richt de Standaard zich tot een geschoold, meertalig publiek, en die kiezen meer en meer voor het internet en Engelstalige media”. In Europa kunnen enkel de Financial Times en de International Herald of Free Tribune echt gelden als een internationaal medium. Ook capacity pooling blijkt geen oplossing te bieden. Op vele redacties komen de verschillende diensten onderling al niet met elkaar in contact. Uit het publiek komt de vraag waarom er dan niet meer beroep gedaan wordt op externe fondsen?Bernard Bulcke zegt dat de Standaard daar niet aan mee zal doen. “De neutraliteit van die fondsen is niet altijd gegarandeerd.” Ook het NOS journaal werkt volgens Gert-Jan Dennekamp liever met eigen middelen. Voorlopig moet de journalist dus naast de dagelijkse verslaggeving ook de onderzoeken er bij nemen. “En wat ik dan doe vertel ik ook niet altijd aan mijn chef.” Besluit Gert-Jan Dennekamp.

15:24 Gepost door Student in DB week1 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jelmen haaze |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.