29-12-07

 

Sinds enkele weken wordt mijn terras 's nachts feeërieker dan ooit tevoren beschenen door het licht Gods. De statige Sint-Waldetrudiskerk van Herentals, die het achteraanzicht van mijn appartement domineert, heeft namelijk nieuwe verlichting gekregen. Een van de zovele verwoede pogingen om dit ingedommelde stadje wat nieuw leven in te blazen. En da's nodig ook, want veel valt er niet te beleven in deze Kempische gemeente. Gelukkig kan Herentals prat gaan op zijn omgeving. Geweldige bossen, romantische vijvers en natuurlijk de Nete, die zich vriendelijk maar beslist een weg zoekt doorheen het landschap. En dan vergeet ik nog de twee kanalen waarlangs lieftallige gezinnetjes of groepen fiere wielertoeristen zich graag suf fietsen.

Fijn dus, die natuurpracht. Maar daar houdt het op voor Herentals. Hoewel er sinds enkele maanden (eindelijk) een cultureel centrum staat te blinken, zijn de fijne letteren- of podiumvoorstellingen er voorlopig te beperkt. Concurrent Turnhout, die andere Kempenstad, heeft met zijn Warande meer en beter te bieden. Het uitgaansleven dan, misschien valt daar wel wat soelaas te vinden? Cafés en tavernes genoeg natuurlijk, maar allemaal nogal gewoontjes. Of net niet, maar dan behoorlijk fout. De Bar International bijvoorbeeld, waar je enkel welkom bent als je een tijgeroutfit draagt, een gouden handtas meezeult en met groen-roze oogleden kan knipperen. Vraag me niet waarom, maar in de volksmond wordt dit café wel eens smalend de ‘nazibar' genoemd. Een Ierse pub hebben we ook, met échte Guinness van het vat. Helaas wordt dit goddelijke bier te vaak getapt door een lokaal snulletje dat nog niet snapt dat de kraag van een Guinness niet dezelfde omvang heeft als die van een Stella. Maar gelukkig is er nog café De Max. Een relict, om meerdere redenen. Roken mag er nog. Rock en punk ook. Zowel jong tuig als de nostalgische midlifer voelt er zich thuis en het volk aan de toog is belangrijker is dan de rest van het café. Eén van de uitbaters heeft trouwens akelig veel weg van wijlen Frank Zappa. (En daar is hij fier op.)

Zoals ik al zei, meer dan wat gezonde lucht opsnuiven kan je in Herentals eigenlijk niet komen doen. Hoewel, af en toe hangt er nog een ander geurtje boven deze stad. Maar enkel als de wind uit de juiste richting komt. Als je dus geluk hebt, kun je op een onverwacht moment de Herentalsenaren collectief zien sniffen, snuiven en glimlachen. Want dan verspreidt koekjesfabriek Lu haar zoete, weeë, zaligmakende chocoladeparfum over de inwoners. En dat maakt veel goed op een troosteloze dag in een slaperig stadje.

(SM)

11:06 Gepost door Student in Mijn gemeente | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sofie mulders |  Facebook |

Commentaren

Frank Zappa die tapt, dat wil ik wel eens zien... titties and beers

Gepost door: joris | 30-12-07

"Don't eat the yellow snow"

Gepost door: Stijn Suply | 31-12-07

De commentaren zijn gesloten.