08-12-07

 

Wijlen Herman De Coninck schreef niet alleen verfrissende gedichten, hij had ook af en toe een mening. Zo ergerde hij zich in het essay "Pleidooi voor moeite. De woordcultuur had voordelen" (1986) aan het onderwijs. De democratisering van het onderwijs heeft niet tot meer intelligente mensen geleid, beweert hij. Integendeel: het heeft geleid tot middelmatigheid, tot eenheidsworst. Leerlingen worden opgevoed tot het hebben van een mening, wat op zich niet kwaad is, maar het probleem zit hem in het verwoorden van die mening, of het onderbouwen ervan. Met andere woorden: volgens De Coninck worden leerlingen gestimuleerd (lees: gedwongen) om een mening te hebben, zonder dat ze eigenlijk kunnen uitleggen waaruit die bestaat.

De Coninck had nog moeten leven. Zijn mening, die - het spreekt vanzelf - uitstekend onderbouwd én verwoord was, zou niet actueler geweest zijn dan nu. Het probleem heeft zich namelijk uitgebreid. Terwijl de onbenullige mening van een leerling tot enkele jaren geleden nog binnen de muren van het klaslokaal bleef, of - bij uitbreiding - die van boer Sjarel binnen de muren van het parochiale duivenlokaal, worden we deze dagen werkelijk om de oren geslagen met meningen allerhande: de zogenaamde bloggers zijn bezig de wereld te veroveren.

De opmars van Jan met de pet op radio en tv is natuurlijk al even bezig, maar daar schuilt het probleem niet. Dat "Man bijt hond" gevuld is met Jannen die de liefde voor hun postzegelverzameling of porseleinen poppen willen uitzingen, kan me weinig schelen. Dat zou je zelfs - met enige goodwill - nog sympathieke tv kunnen noemen. Maar dat diezelfde Jannen hun mening over politieke, maatschappelijke of ethische kwesties per se wereldkundig moeten maken via een eigenbereide blog, dat is me een brug te ver. Het interesseert me namelijk geen moer wat Louise uit Oostende denkt over Yves Leterme! Of dat Marie-Ange uit Londerzeel studentendopen een vernederende bedoening vindt. Of dat Herman uit Hasselt de wereld alsmaar minder solidair ziet worden.

Helaas, bloggen lijkt de meest hippe hobby ooit te zijn geworden. En daar precies knelt het schoentje. Want een hobby beoefen je als amateur. En je valt er weinig mensen mee lastig. Bloemschikken, Chinees studeren, appeltaarten bakken ... daar doet een mens niemand kwaad mee. En mislukt het bloemstuk, is de Chinese zin krom gebouwd, smaakt de appeltaart naar perziken? Geen probleem: de floralist, de sinoloog en de bakker zijn professioneel genoeg om dit euvel te verhelpen. Zij weten namelijk wat ze moeten produceren en vooral ook hoe ze het moeten produceren. En dat is nu net het verschil tussen de blog van Jan en Louise enerzijds en die van de journalist anderzijds. Deze laatste wordt namelijk verondersteld de nodige professionele bagage en kennis te hebben om zich een mening te vormen, die te onderbouwen, te kaderen in een groter geheel,  op aangename wijze te verwoorden, om die dan ten slotte op regelmatige basis de wereld in te kunnen sturen. De meeste hobbyisten hebben deze gave of expertise echter niet.

Conclusie: schoenmaker, blijf bij uw leest. Of: Herman De Coninck: kom terug!!                       

21 oktober 2007

12:40 Gepost door Student in To blog or not to blog? | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sofie mulders |  Facebook |

Commentaren

ik ben akkoord met het begin van je artikel, maar in het besluit sla je imho de bal mis: de mening van marc uit moeren interesseert niemand, tenzij iemand die mening wel interessant vindt. logisch natuurlijk, maar een blog dat me stoort/dat niet interessant is, laat ik links liggen. net zoals ik de doe-het-zelf-brood-bak-clubs links laat liggen (maar ik erger me niet aan het feit dat ze de professionele bakker proberen te imiteren).
de impact van een blog wordt maar groot van het moment dat veel mensen de mening/interesse delen van de blogger. de lezers vinden de blogger blijkbaar vakbekwaam over dat onderwerp, anders blijven ze er weg. zo gaat dat ook met kranten: als je het een slechte krant vindt, dan koop je ze gewoon niet meer. om dat nu te linken met goed opgeleide journalisten? het is misschien niet de plaats om het hier te zeggen: so what? ook een niet-opgeleide kan objectieve, goed onderbouwde opinies schrijven.
dus ik vind het bloggen een verrijking: uit de onsamenhangde, rijk soep van blogs borrelt hier en daar een, voor mij, pareltje naar boven. een pareltje dat me, zonder internet en bloggen, onbekend zou blijven.

Gepost door: skip | 12-12-07

to blog Je hoéft die blogs natuurlijk niet te lezen, Sofie! Eén simpele muisklik en ze zijn weg! Trouwens, ik ken amateurtoneelspelers die zonder schaamrood naast enkele “so called profs” op een scène mogen staan! Ik ken amateurkeukenprinsen die mij gastronomisch aangenamer verrast hebben dan sommige opgeleide koks. Vraag je me naar mijn favoriete filosoof, dan noem ik wellicht één van mijn vrienden!
Zo zijn er ongetwijfeld ook onderlegde amateurschrijvers-met-een-mening. Ik geloof immers nog in de autodidact, de Jan-met-verstand-onder-de-pet, zonder adelbrieven.

Natuurlijk heb je ook wel gelijk, het gros van de blogs gaat inderdaad over onbenulligheden. Maar dat geldt net zo goed voor 90 % van alle gedichten die je op het net kan vinden. Mogen alleen dichters nog met poëzie strooien? En hoe word je dichter? Welke opleiding volg je daarvoor?

Ach, laat Jan en Louise toch bloggen, misschien houden ze dan hun mond wel bij de kapper en de slager!

Eigenlijk wilde ik je alleen maar proficiat zeggen voor de knappe artikels die je schreef, maar je ziet het, ook ik kan het niet laten: mijn mening eraan toevoegen. (wees blij dat het geen gedicht is!)
Nog veel succes, Sofie! Deze blog klik ik in ieder geval niet weg!

Gepost door: bart | 12-12-07

Heren,

Jullie hebben overschot van gelijk. Toch, ter verdediging: dat de professioneel de duimen moet leggen voor de sympathieke amateur in de persoonlijke levenssfeer, is niet wat ik in vraag wilde stellen. Wat me wel zorgen baart, is het feit dat diezelfde sympathieke leken in de media te vaak als deskundigen aan het woord worden gelaten. Vergelijk het hiermee: hoe interessant onze politieke discussies op vrijdagavond tussen pot en pint ook moge zijn, zij blijven beperkt tot ons privékringetje. Ik denk niet dat iemand van ons zich geroepen voelt om zijn mening te delen met tv-kijkend of krantenlezend België/Vlaanderen.
Laatste opmerking: ook mijn mening is gelukkig slechts een mening, die gelukkig slechts op beperkte schaal wordt gelezen. ;)
En bovendien: het moest, het was voor punten... ;)

Gepost door: Sofie | 12-12-07

misvatting? Is de grootste misvatting van Herman niet dat hij de situatie van toen vergeleek met de beeldcultuur terwijl hij toen helemaal niet in de beeldcultuur leefde? Hij zat in de overgangsfase van woord naar beeld (waar we nu nog steeds in verkeren)... Daarbij heeft hij wel zijn info geselecteerd en enkel de negatieve dingen ervan benadrukt plus hij is meer bezig over opvoeding dan over de beeldcultuur
Ik kan volledig naast de bal hebben getrapt maar dit lijkt me verkeerd in zijn lezing.

Gepost door: didii | 17-01-10

De commentaren zijn gesloten.