06-12-07

Maakt de journalist misbruik van zijn articulatiekracht?

De regeringonderhandelingen voor een nieuwe federale regering slepen nu al maanden aan.
Waarom duurt het zo lang? Wat zijn de redenen? Het is soms koffiedik kijken. Gelukkig is de media ter plaatse. Journalisten van verschillende TV zenders, kranten, politieke of religieuze strekking die onze politici aan de tand voelen. Zij luisteren naar de commentaren van de politici om ze daarna te ziften en te duiden.
Gelukkig maar! Want stelt u zich eens voor dat u in Rusland woonde! Daar krijg je enkel te horen wat president Poetin heeft goedgekeurd. Kritiek op zijn beleid? Dat krijg je bijna niet te horen. Politieke tegenstanders zoals oud schaakkampioen Kasparov kunnen hierdoor heel moeilijk hun politieke mening kenbaar maken aan de Russen. Is dat beter? Namelijk de articulatiemacht of - kracht van de pers vervangen door 1 enkele stem in de woestijn? Dat is pas machtsmisbruik!
Nee, geef mij maar het Belgische model. Vele roependen, veel kritiek en kans op weerwoord.

Daar kan toch helemaal geen machtsmisbruik uit groeien! Want als 1 krant A zegt, dan kan je er donder op zeggen dat een andere krant B zegt. Kijk bijvoorbeeld maar naar wat de media schreef over het "Marseillaise" accident van Leterme. Sommige waren negatief maar andere toonden begrip. Maar misschien had de RTBF journalist Leterme niet mogen ondervragen op 21 juli laatstleden? Maakte hij dan geen misbruik van zijn articulatiemacht? Wel, hij heeft de toekomstige premier willen testen. Maar langs de andere kant is het toch logisch dat een journalist vragen stelt over België aan de toekomstige premier op de Nationale Feestdag? Dezelfde journalist heeft daarbovenop dezelfde vragen gesteld aan zowel Franstalige als Vlaamse politici. En ook zij brachten er niet veel van terecht.
Ik kan me voorstellen dat Leterme niet gelukkig was met de reportage. En dat hij zich misbruikt voelde. Maar, langs de andere kant: hij heeft zich kunnen verdedigen met zijn eigen articulatiemacht. Want ja ook politici hebben articulatiemacht. En de uitkomst was uiteindelijk positief. Veel Belgen en vooral Vlamingen toonden begrip voor Leterme.

Daarom tot besluit: leve de articulatiemacht van de media en de politiek! De ene becommentarieert en de andere reageert. Wil er iemand misbruik maken van zijn macht? Of het nu een journalist is of een politici. Dan wordt dit onmiddellijk opgemerkt door de anderen. Met als gevolg dat de "machtswellusteling" zijn macht verliest.
Want geef toe: wie geeft hem of haar daarna nog krediet?

De commentaren zijn gesloten.