06-12-07

Articulatiekracht in de media...


De media - televisie, geschreven pers, internet - zijn belangrijke articulatiekrachten, niet in de laatste plaats door het grote bereik. De media zijn in zekere zin het moderne kanaal om groepsclassificaties te verspreiden. Sommige meningen, visies, interpretaties en beelden dringen daarbij makkelijker door dan andere. Dat komt omdat sommige groepen makkelijker toegang hebben tot media dan andere, maar dat niet alleen. Er bestaat ook een medialogica, die inhoudt dat de presentatie van gebeurtenissen in woord en beeld een bepaalde mal krijgt opgelegd, waardoor een zekere vervorming van de boodschap optreedt. Vooral achtergrondinformatie, details en nuanceringen zijn daarbij extreem moeilijk over te brengen. De beschikbaarheid van beeldmateriaal is bijvoorbeeld sterk sturend voor de aandacht die televisie aan bepaalde onderwerpen geeft en de wijze waarop ze dat geeft. Er bestaat overigens een belangrijk verschil tussen een medium als tv en internet. Internet heeft als voordeel dat iedereen een spreekbuis kan openen, en een zeer groot (internationaal) bereik kan hebben.

Hoe nieuws, nieuws wordt hangt een beetje af van de ervaringen van een journalist met impliciete en expliciete codes. Het is bijvoorbeeld zeer moeilijk om objectieve informatie te vergaren in een grote regio, waar bvb. ‘staatsmensen' geen betrouwbare statistieken publiceren en hoe groot de afhankelijkheid van de correspondenten zijn in grote internationale persbureaus. Vaak wordt het onderwerp op basis van deze bronnen door de redactie in ‘het eigen land' uitgezocht en aan de correspondent ter plaatse opgedragen. Ook de codes van de journalistiek worden soms op pijnlijke manier aangetoond. Enerzijds blijkt het vaak bijna onmogelijk om traditionele journalistieke codes (meerdere bronnen, hoor en wederhoor) recht te doen, vanwege tijdgebrek, het ontbreken van informatie of vanwege het feit dat de correspondent bijvoorbeeld vanuit Egypte commentaar moet leveren op een gebeurtenis in Syrië. ‘Ter plaatse' is soms een relatief begrip. Maar er zijn ook andere codes in de journalistiek die bepalen of iets wel of niet het journaal of de krantenkolommen haalt. Het verhaal moet in zo veel woorden of minuten passen en sommige verhalen lenen zich daar niet voor. Sommige conflicten krijgen altijd aandacht, andere conflicten zelden, ondanks het feit dat er zich wellicht grotere tragedies afspelen. De toon is ook veelzeggend: niet alle partijen in een conflict komen op dezelfde manier aan bod. Wie bepaalt welk leger een bevrijdingsleger is en welk leger een groep terroristen? Dat laatste heeft weer veel te maken met de persmachine van bepaalde landen en legers (denk aan het ‘embedded journalism' in het Amerikaanse leger ten tijde van de inval in Irak). Zeker op televisie geldt bovendien dat nieuws alleen nieuws is als er beeld bij geleverd kan worden.

Tot slot bedoel ik dat articulatiekracht niet alleen betreft over het vermogen om te spreken of schrijven, gehoord te worden en invloed uit te oefenen, het gaat ook om de mogelijkheden om de impliciete regels van het spel te doorbreken en te hanteren.

Commentaren

MELIKE KARASU
Ik was mijn naam vergeten eronder te zetten.

Gepost door: Melike | 12-12-07

De commentaren zijn gesloten.